آزمایش ادرار یک روش ساده در جهت تشخیص بیماریهای کلیوی می باشد. جمع آوری نمونه بایستی به روش صحیح انجام گردد. درمورد مردان تنها نمونه ادرار پس از ریختن قطرات اولیه آن کافی است اما در مورد زنان بهتر است که ابتدا ناحیه ادراری – تناسلی با آب شسته شود و سپس نمونه ادرار پس از دور ریختن قسمت ابتدایی ادرار گرفته شود تا بدین وسیله از آلودگی ادرار با ترشحات دستگاه تناسلی پیشگیری گردد. نمونه ادرار بایستی در طی 60-30 پس از voiding  مطالعه گردد. لوله آزمایش حاوی ادرار بایستی در دستگاه سانتریفوژ با دور rpm3000 بمدت 5-3 دقیقه قرار گیرد و سپس اندکی از ته نشست ادرار را روی لام گذاشته و لامل را به آرامی روی آن گذارد. نمونه ادراری بالای ته نشست جهت بررسی رنگ /ph/  وجود قند - خون - پروتیین و وزن مخصوص ادرار مورد استفاده قرار می گیرد.

ضریب تحکیم یکی از پارامترهای مهمی است که در طراحی های ژئوتکنیکی استفاده میشود. این ضریب معمولا از آزمایش تحکیم یک بعدی آزمایشگاهی بدست می آید. آزمایش نفوذ مخروط آزمایشی برجاست که در آن امکان اندازه گیری تغییرات فشار آب منفذی با زمان و تعیین ضریب تحکیم وجود دارد. این آزمایش قبلا بعنوان آزمایش محو فشار آب منفذی (Dissipation) معرفی شده است. ته (The, 1987)، هولسبی و ته (Houlsby & The, 1988)، ته و هولسبی (Teh & Houlsby, 1991) و جونز و راست (Jones & Rust, 1995) روش های مختلفی برای تعیین ضریب تحکیم از نتایج آزمایش نفوذ مخروط پیشنهاد نموده اند. در این مقاله با استفاده از 43 آزمایش محو فشار منفذی و 35 آزمایش تحکیم آزمایشگاهی در سه ناحیه در جنوب ایران، ضمن مقایسه ضریب بدست آمده از 4 روش فوق، ضریب بدست آمده از این روش ها با ضریب حاصل از آزمایش آزمایشگاهی تحکیم مقایسه شده است. نتایج نشان میدهد ضریب بدست آمده از آزمایش آزمایشگاهی از مقادیر بدست آمده از روش ته و هولسبی بیشتر و از سایر روش ها کمتر است. نتایج آزمایشگاهی از نظر مقدار و روند به نتایج بدست آمده از روش ته و هولسبی نزدیکتر هستند. رابطه تجربی بین ضریب تحکیم آزمایشگاهی و برجا با ضریب تعیین بیشتر از 0.7 پیشنهاد شده است. بیشترین ضریب تعیین مربوط به روش هولسبی و ته و کمترین مربوط به روش جونز و راست است. زمانی که یک رابطه تجربی برای همه سایتهای مطالعه شده پیشنهاد گردیده ضریب تعیین نسبت به زمانیکه روابط تجربی برای هر سایت بصورت مستقل تعیین گردیده، کاهش یافته است بنابراین روابط میتوان گفت روابط تجربی متاثر از ویژگی های هر منطقه می باشند.

دانش ­آموزان امروز، کودکانی به ظاهر بالغ، افرادی آگاه و پرسشگر هستند. این دانش­آموزان دوست دارند که چرایی و علت­ها را بدانند و علم را در عمل ببینند و از روی علاقه و انتخاب، درس را بخوانند. روش­های تدریس معلم محور، سخنرانی و قدیمی دیگر پاسخ­گوی نسل جدید دانش­آموزان نیست. به کار بستن روش های تدریس خلاقانه و ترکیبی در درس شیمی در عین کمبود وقت، دارای اهمیت ویژه ای است. هدف پژوهش حاضر، استفاده از آزمایش­های پژوهش محور در افزایش یادگیری و علاقه مندی دانش آموزان پرسشگر با توجه به چالش کمبود وقت در درس شیمی است. جامعه آماری این پژوهش، شامل دانش آموزان پایه دهم و یازدهم رشته تجربی و ریاضی دبیرستان حضرت فاطمه­الزهرا شهرستان رباط کریم و همچنین تعدادی از دبیران علاقه­مند درس شیمی پایه دهم تا دوازدهم و نمونه آماری شامل 180 دانش آموز و 90 معلم و روش پژوهش از نوع آزمایشی بود. با استفاده از روش های میدانی جمع آوری اطلاعات مانند طرح پرسشنامه در مقیاس لیکرت یا حتی پرسشنامه در بستر پیام­رسان شاد، تأثیر انجام آزمایش­های پژوهش محور در روند تقویت مهارت­های علمی و عملی دانش­آموز و افزایش توجه و علاقه­مندی به درس شیمی، قابل بررسی است. یافته های پژوهش نشان می­دهد که استفاه از آزمایش های پژوهش محور، می­تواند مهارت­های ذهنی دانش­آموزان را تقویت کند و تأثیر مثبتی در روند افزایش انگیزه و یادگیری درس شیمی برای دانش­آموزان ایجاد کند.

بعضی از گزارشان مختلف از نقاط اندمیک و غیر اندمیک جهان که به بررسی ارزش تشخیصی آزمایش ویدال پرداخته اند حاکی از آنست که آزمایش ویدال در تشخیص تب تیفوئید بخصوص در مناطق اندمیک، ارزش محدودی دارد. با توجه به این مسئله، کاربرد تکنیک حساستری که بتواند بر اساس روشهای سرولوژیکی تشخیص قطعی تر بیماری را میسر سازد، مورد توجه و مطالعه قرار گرفت. در روش تغییر یافته یا اصلاح شده آزمایش ویدال که توسط مولف این مقاله جهت تشخیص تب تیفوئید بکار رفته است، از محلول کلروفرم دار جهت رقیق نمودن آنتی ژن استفاده گردید. آزمایش به دو روش فوق الذکر بر روی سرم 57 نفر از بیماران تب دار تیفوئیدی و 32 نفر بیمار تب دار غیر تیفوئیدی انجام شد. با روش تغییر یافته 87.7% بیماران تب دار تیفوئیدی از نظر آگلوتینین O تیتری 1/320≤ و با روش متداول 6/45% بیماران تیفوئیدی تیتر 1/320≤ را نشان داد. نتایج بدست آمده حاکی از آنست که روش تغییر یافته می تواند بعنوان یک روش حساستر جایگزین روش متداول ویدال گردد.

زمینه و هدف: در کلینیک های ناباروری عده زیادی از مردان پس از نمونه گیری مایع منی اقدام به انجام آزمایش ادرار می نمایند. در آزمایشگاه های تشخیص طبی نیز روزانه تعداد زیادی نمونه ادرار جمع آوری می گردد که در مورد هر یک سوالاتی از بیماران در زمینه های مختلف پرسیده می شود؛ اما هرگز در مورد داشتن نزدیکی (یا انزال) در چند ساعت گذشته از آنها سوال نمی شود. با توجه به افزایش واضح پروتئین در ادرار پس از آزمایش منی و امکان تاثیر آن بر پارامترهای آزمایش کامل ادرار، این مطالعه به منظور مقایسه شاخص های آنالیز ادرار قبل و بعد از نمونه گیری مایع منی، انجام گرفت.روش بررسی: در این بررسی از 220 مرد مراجعه کننده به کلینیک ناباروری مرکز درمان ناباروری و سقط مکرر ابن سینا برای انجام آنالیز مایع منی (S/A)، در دو نوبت قبل و بعد از دریافت مایع منی، نمونه ادرار گرفته شد تا تفاوت های ایجاد شده در آزمایش ادرار به سبب وجود منی در مجرای ادراری با استفاده از نوار ادراری و روش های نیمه کمی بررسی شود. کلیه یافته ها با نرم افزار آماری SPSS ویرایش 5/11 و با استفاده از آزمون های آماری t زوج، ویلکاکسون، محاسبه ضریب همبستگی اسپیرمن و ضریب توافق کاپا بررسی و سطح معنی داری از نظر آماری 05/ p<0در نظر گرفته شد.نتایج: نتایج آنالیز ادرار نشان داد که رنگ ادرار، خون، اسیدآسکوربیک، اوروبیلینوژن، بیلی روبین، نیتریت، کتون، قند و وزن مخصوص پس از S/A تغییری ندارند؛ در حالی که کدورت و پروتئین ادرار پس از S/A افزایش معنی دار (001/p<0) داشته وpH  نیز کاهش می یابد اما معنی دار نیست (46/p=0).نتیجه گیری: در آزمایشگاه به جز سوالات مرسوم قبل از انجام آزمایش ادرار، باید در مورد احتمال نزدیکی یا هر نوع انزال به ویژه در مواردی که نمونه از نظر وجود پروتئین مورد بررسی قرار می گیرد از مردان سوال شود تا از اضطراب و نگرانی بی مورد بیمار و انجام آزمایش های اضافی و پر هزینه تر پیشگیری شود.

آزمایش کردن یکی از راه های آموختن اصول و نتایج کلی علم است که دانش آموزان را وادار به تفکر و در نهایت یادگیری مطلوب می کند. آموزش مبتنی بر آزمایش روشی مستحکم برای حفظ فرایند بصری تدریس و اصولی برای پیشبرد هرچه عمیق تر اهداف آموزشی در علم شیمی محسوب می شود. آزمایشگاه، بخش مکمل و نقطه تمرکز آموزش علوم تجربی است که برای دانش آموزان، زمینه مشارکت در فعالیت های مرتبط با علم و یادگیری روش علمی را فراهم می کند. از آنجایی که بخش اعظم یافته های علوم تجربی از راه مشاهده و اجرای آزمایش به دست می آید، لذا بهترین راه یادگیری مؤثر این علوم، انجام آزمایش و مشاهده مستقیم پدیده های علمی است. در پژوهش پیش رو ابتدا به بررسی و نقش آزمایشگاه در آموزش علوم تجربی از جمله علم شیمی پرداخته می شود، اهداف و رویکرد اجرای این روش مطرح می گردد، دیدگاه چند متفکر و صاحب نظر در رابطه با اهمیت تدریس آزمایشگاهی، مراحل روش تدریس آزمایشگاهی و همچنین به تفکیک، شیوه های ارائه فعالیت های آزمایشگاهی، محاسن و محدودیت های این روش مورد بررسی قرار می گیرد و در پایان ساخت بلورهای رنگی توسط دانش­آموزان متوسطه اول به عنوان یک آزمایش اکتشافی شرح داده می­شود.